شاید شما هم نام استاد «طه موسی حسن» » مبتهل، منشد و قاری شهیر جهان اسلام، مشهور به شیخ «طه الفشنی»،را شنیده باشید. وی یکی از اساتید پرآوازه ای است که در عصر طلایی تلاوت مصر ظهور کرد و در فن تواشیح خوانی، ابتهال و سرودن قصاید شهرت چشمگیری یافت. 

مدایح و ابتهالات جاودانه او در رثای خاندان پیامبر علیهم السلام، نشان از علاقه زاید الوصف او به این خاندان نور و پاکی دارد.

ابتهال معروف "حب الحسین" که در رثای سرور و سالار شهیدان، حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام از حنجره گرم و گیرای او تراویده است، براستی یکی از ماندگارترین نغمات آیینی است. 

طه الفشنی، اولین مؤذن مسجد امام حسین(ع) در قاهره بود و چنان‌ كه آثار به‌ جای مانده از تلاوت‌ها و ابتهالاتش گواهی می‌دهد، وی فردی نابغه و توانا در علم موسیقی بود، همچنین بر فنون و قواعد تلاوت قرآن كریم تسلط و چیرگی كامل داشت.

این استاد تنها یك قاری قرآن نبود، بلكه حیاتش را به عنوان یك منشد و موشح آغاز كرد، در وجود این استاد گرایش‌های دینی و علاقه‌ای وافر به قرآن كریم وجود داشت كه او را از مسیر خوانندگی و نوازندگی و انشاد و تواشیح به قرائت كشانید.

هنوز هم عده ای از مبتهلان جهان اسلام، ترجیح می دهند که از سبک و الگوی موسیقیایی او پیروی کنند.

باری، غرض اینکه، استاد حاج حامد شاکرنژاد، نخبه قرآنی کشور و جوان برومند مشهدی، در محرم 1386 و در یک محفل قرآنی در تهران کوشید تا بار دیگر ابتهال "حب الحسین" را نه به تقلید از طه الفشنی که با سبک متفاوت و  منحصر به فرد خویش بازخوانی نماید. مناسب دیدیم که به اقتضای ماه حزن و خزان اهل بیت علیهم السلام، این ابتهال شنیدنی را به حضور علاقمندان پیش کش کنیم.

دانلود