افتادن تو از اسب،  در خیمه کرده تاثیر
از داغ خود جوانا، کردی برادرت پیر
من دستهایت عباس، از خاک بر گرفتم
داغت شکست پشتم، اکنون تو دست من گیر

 

 

كربلا لبریز عطر یاس شد
نوبت جانبازی عباس شد

 

 

 

تنها نه فرات که هفت دریا می سوخت
از تشنگیت تمام دنیا می سوخت
باران سما ز سرنوشتش گله داشت
روزی كه جگر گوشه ی زهرا می سوخت