پنج امامی که تو را دیده اند

دست علمگیر تو بوسیده اند

چشم خداوند چو دست تو دید

بوسه زد و اشک ز چشمش چکید 

منم نواده ی هاجر که پیش چشم ترم
به مذبح آمده این بار هر دو تا پسرم

دو تا کبوتر من قابل ضریح تو نیست
اگر به خاک می افتند هم فدای حرم

به روی گونه ی گل رد پای شبنم ها
غمت به خاک رسانده است گُرده های غم ها