|
اولین مجلس
عزای حسینی(ع) پس از عاشورا |
بعد از شهادت حضرت
امام حسین (ع)
چون حضرت سیدالشهداء علیه السلام به
درجه رفیعه شهادت رسید اسب آن حضرت در
خون آن حضرت غلطید و سرو كاكل خود را
به آن خون شریف آلایش داد و به اعلی
صوت بانگ واویلی
برآورد و روانه به سوی سراپرده شد چون
نزد خیمه آن حضرت رسید چندان صیحه كرد
و سر خود را بر زمین زد تا جان داد
دختران امام علیه السلام چون صدای آن
حیوان را شنیدند از خیمه بیرون دویدند
دیدند اسب آن حضرتست كه بیصاحب غرقه
به خون میآید پس دانستند كه آن جناب
شهید شده آن وقت غوغای رستخیز از
پردگیان سرادق عصمت بالا گرفت و فریاد
واحسیناه و واماماه بلند شد. شاعر عرب
در این مقام گفته:
|
یَنوُحُ وَ یَنعْی الظّامِی الْمُتَرَمِلا
فَعایَنَّ مُهْر
السّبْطِ وَ السَّرجُ قَدْخلا
وَ اَسكَبْنَ دَمْعاً حَرُّ لَیْسَ
یُصْطَلی |
|
وَ راحَ جَوادُ السّبْطِ نَحْوَ نِسآئِهِ
خَرَجْنَ بُنَیّاتُ
الرَّسُولِ حَوا سِراً
فاَدْمَیْنَ باللَّطْمِ الْخُدود لِفَقْدِهِ |
ادامه مطلب
نوع مطلب :
دینی، ادبیات، عکس، هنر و سر گرمی، اس ام اس های انتخاباتی،
برچسب ها :
حضرت سیدالشهداء علیه السلام به درجه رفیعه شهادت رسید، یَنوُحُ وَ یَنعْی الظّامِی الْمُتَرَمِلا فَعایَنَّ مُهْر السّبْطِ وَ السَّرجُ قَدْخلا وَ اَسكَبْنَ دَمْعاً حَرُّ لَیْسَ یُصْطَلی وَ راحَ جَوادُ السّبْطِ نَحْوَ نِسآئِهِ خَرَجْنَ بُنَیّاتُ الرَّسُولِ حَوا سِراً فاَدْمَیْنَ باللَّطْمِ الْخُدود لِفَقْدِهِ، كه با زین نگون شد سوی خرگاه تن عاشق كشش آماج پیكان كه چون شد شهسوار روز محشر چه با او كرد خصم بدسگالش كه جویا گردد از حال برادر نداند كس بجز دانای احوال بناگه زفرق معراج آنشاه پر و بالش پر از خون دیده گریان برویش صیحه زد دخت پیمبر كجا افكندیش چونست حالش سوی میدان شد آن خاتون محشر ندانم چون بدی حالش در آنحال، راوی گفت پس ام كلثوم دست بر سر گذاشت و بانگ ندبه واویلی برداشت و میگفت: وامُّحَمَّداه و اجَدّاه و انبیّاه و اَبَا الْقاسِماه وا عَلِیّاه وا جَعْفَزاه وا حَمْزَتاه وا حَسَناه هذا حُسَیْنٌ بِالْعَرآءِ صَریحٌ بِكَرْبَلا مَحُزوزُ الرَّاسِ مِنَ الْقَفا مَسْلوُبُ الْعِمامَهِ وَ الرّداء.، زره آن حضرت را عمر سعد (ملعون) برگرفت و وقتی كه مختار او را بكشت، در زیارت مرویه صادقیه شهداءاست وَ سَلَبُوكُم لاْبْن سُمیَّ وَابْن اكِلَه الاَكْباد.، بر سر تربت ما چون گذرى همتخواه كه زیارتگه رندان جهان خواهد بود، عبارت تاریخ این است:«و قد او مات الى الناس ان اسكتوا فارتدت الانفاس و سكنت الاجراس» (5) یعنى در آن هیاهو و غلغله كه اگر دهل مىزدند صدایش به جایى نمىرسید، گویى نفسها در سینهها حبس و صداى زنگها و هیاهوها خاموش گشت، مركبها هم ایستادند(آمدها كه مىایستادند، قهرا مركبها هم مىایستادند).، ) بحار الانوار، ج 45/ص 61، ج 45/ص 58، اللهوف ص 55، و نظیر این عبارت در مقتل الحسین مقرم، ص396 و مقتل الحسین خوارزمى، ج 2/ص39 آمده است كه تماما از حمید بن مسلم روایت مىكنند. 3 و 4) بحار الانوار ج 45/ص59.، كتاب: مجموعه آثار ج 17 ص 406 نویسنده: شهید مطهرى، 
