على اصغر«ع»

یكى از فرزندان امام حسین«ع»كه شیر خوار بود و از تشنگى،روز عاشورا بى تاب=شده بود.امام،خطاب به دشمن فرمود:از یاران و فرزندانم،كسى جز این كودك نمانده است.نمى‏بینید كه چگونه از تشنگى بى تاب است؟در«نفس المهموم»آمده است كه فرمود:«ان لم ترحمونى فارحموا هذا الطفل»در حال گفتگو بود كه تیرى از كمان حرمله آمد و گوش تا گوش حلقوم على اصغر را درید.امام حسین«ع»خون گلوى او را گرفت و به آسمان پاشید.⁽¹⁾ در كتابهاى مقتل،هم از«على اصغر»یاد شده،هم از طفل رضیع(كودك شیرخوار)و در اینكه دو كودك بوده یا هر دو یكى است،اختلاف است.

در زیارت ناحیه مقدسه،درباره این كودك شهید،آمده است:«السلام على عبد الله بن الحسین،الطفل الرضیع،المرمى الصریع،المشحط دما،المصعد دمه فى السماء،المذبوح بالسهم فى حجر ابیه،لعن الله رامیه حرملة بن كاهل الأسدى».⁽²⁾ و در یكى از زیارتنامه‏هاى عاشورا آمده است:«و على ولدك على الأصغر الذى فجعت به»از این كودك،با عنوانهاى شیرخواره،ششماهه،باب الحوایج،طفل رضیع و...یاد مى‏شود و قنداقه و گهواره از مفاهیمى است كه در ارتباط با او آورده مى‏شود.

طفل شش ماهه تبسم نكند،پس چه كند

آنكه بر مرگ زند خنده،على اصغر توست‏

در تهنیت عید غدیر و مدح على (ع)

بتى كه راحت جان لعل روح پرور اوست ----- كمندگردن مه ، طره معنبر اوست
رخش ز خوبى محتاج زیب و زیور نیست ----- چراكه حسن خداداد زیب و زیور اوست
به سرو ماند بالاى او اگر دیدست ----- كسى كه سروروان ماه آسمان بر اوست
به مه ندارد نسبت بتى كه چشمه روز ----- به زیر طره شبرنگ سایه پرور اوست
دل صنوبرى من چوبید مى لرزد ----- ز بس تمایل درقامت صنوبر اوست
گرفته زلفش در مشت ، آتش زردشت ----- به تابناك رخش بین كه جاى آذر اوست
شگفت نیست اگر خال او نمى سوزد ----- ز تاب چهره ، كه این آتش ، آن سمندر اوست
رخش چو دسته گل چیده صبحدم از باغ ----- به گرددسته گل بسته سنبل تر اوست
بـه مـلـك حـسـن و ملاحت شهست و خال و خطش ----- كشیده هر طرفى صف، به جاى لشكراوست
بلى ز زلف و خط و خال ، لشكرى دارد ----- ولى زجان و دل عاشقان معسكر اوست
گرفته ابرویش از جبهه تا به زلف ، مگر ----- چوذوالفقار على كفر و دین مسخر اوست
بزرگ حجة یزدان ، ولى بارخداى ----- كه هم وصى رسول است و هم برادر اوست
شهى كه هست مى حب او ز خم غدیر ----- مییى كه هر دو جهان مست نیم ساغر اوست
قضا مطاوع یك دست او بود، لیكن ----- قدر متابع فرمان دست دیگر اوست
اگر چه افسر لولاك بر سر، احمد راست ----- طرازافسر لولاك پاك گوهر اوست
و گر چه كوثر و باغ بهشت ، زان نبى است ----- به دست ساقى كوثر بهشت و كوثر اوست
هر آن كه روى خدا را به چشم مى خواهد ----- بگو به روى على بنگرد كه مظهر اوست
درست ، دیدن او دیدن جمال خداست ----- چرا كه آینه حق نماى ، منظر اوست
اگر كه شرط وصایت به علم و فرهنك است ----- نبى مدینه علم و وصى او در اوست ...
درین همایون روزى كه آفرینش را ----- سرور وسور ز عید نشاط گستر اوست
سه روز خامه تكلیف نیست ، تا هر كس ----- كندنشاط و خورد مى اگر میسر اوست
براى نص ولایش درین همایون عید ----- نزول وحى خدا بر دل پیمبر اوست
یكى ز قرآن یا ایهاالرسول بخوان ----- كه حكم بلغ ،فرمان پاك داور اوست
هر آن كه منكر این آیتست و این قرآن ----- نظر به پاكى ذیل و عفاف مادر اوست
اگر وصى پیمبر هم از پیمبر نیست ----- چه اعتماد به دین و به شرع انور اوست

در رویداد «غدیر» گذشته بر آیه «تبلیغ» یعنى آیه: «یا اَیّها الرسول بلغ ما انزل الیك من ربك» دو آیه دیگر نازل شده و به حادثه رنگ ابدى و جاودانى بخشیده است این دو آیه عبارتند از:

1- آیه اكمال دین .

2- آیه سؤال عذاب.