در تهنیت عید غدیر و مدح على (ع)

بتى كه راحت جان لعل روح پرور اوست ----- كمندگردن مه ، طره معنبر اوست
رخش ز خوبى محتاج زیب و زیور نیست ----- چراكه حسن خداداد زیب و زیور اوست
به سرو ماند بالاى او اگر دیدست ----- كسى كه سروروان ماه آسمان بر اوست
به مه ندارد نسبت بتى كه چشمه روز ----- به زیر طره شبرنگ سایه پرور اوست
دل صنوبرى من چوبید مى لرزد ----- ز بس تمایل درقامت صنوبر اوست
گرفته زلفش در مشت ، آتش زردشت ----- به تابناك رخش بین كه جاى آذر اوست
شگفت نیست اگر خال او نمى سوزد ----- ز تاب چهره ، كه این آتش ، آن سمندر اوست
رخش چو دسته گل چیده صبحدم از باغ ----- به گرددسته گل بسته سنبل تر اوست
بـه مـلـك حـسـن و ملاحت شهست و خال و خطش ----- كشیده هر طرفى صف، به جاى لشكراوست
بلى ز زلف و خط و خال ، لشكرى دارد ----- ولى زجان و دل عاشقان معسكر اوست
گرفته ابرویش از جبهه تا به زلف ، مگر ----- چوذوالفقار على كفر و دین مسخر اوست
بزرگ حجة یزدان ، ولى بارخداى ----- كه هم وصى رسول است و هم برادر اوست
شهى كه هست مى حب او ز خم غدیر ----- مییى كه هر دو جهان مست نیم ساغر اوست
قضا مطاوع یك دست او بود، لیكن ----- قدر متابع فرمان دست دیگر اوست
اگر چه افسر لولاك بر سر، احمد راست ----- طرازافسر لولاك پاك گوهر اوست
و گر چه كوثر و باغ بهشت ، زان نبى است ----- به دست ساقى كوثر بهشت و كوثر اوست
هر آن كه روى خدا را به چشم مى خواهد ----- بگو به روى على بنگرد كه مظهر اوست
درست ، دیدن او دیدن جمال خداست ----- چرا كه آینه حق نماى ، منظر اوست
اگر كه شرط وصایت به علم و فرهنك است ----- نبى مدینه علم و وصى او در اوست ...
درین همایون روزى كه آفرینش را ----- سرور وسور ز عید نشاط گستر اوست
سه روز خامه تكلیف نیست ، تا هر كس ----- كندنشاط و خورد مى اگر میسر اوست
براى نص ولایش درین همایون عید ----- نزول وحى خدا بر دل پیمبر اوست
یكى ز قرآن یا ایهاالرسول بخوان ----- كه حكم بلغ ،فرمان پاك داور اوست
هر آن كه منكر این آیتست و این قرآن ----- نظر به پاكى ذیل و عفاف مادر اوست
اگر وصى پیمبر هم از پیمبر نیست ----- چه اعتماد به دین و به شرع انور اوست