نوحهی زیر، درد دل دردانهی سه سالهی امام، حضرت رقیه (سلاماللهعلیها)
در خرابه با حضرت زینب و نیز دیدن سر مبارک امام است. این نوحه سرودهی
مرحوم استاد «رحیم منزوی اردبیلی» است. مرحوم منزوی دین بزرگی بر گردن
شاعران و مداحان ترکزبان دارد. کمتر مداحی است که بارها از شعرهای این
شاعر دلسوخته استفاده نکرده باشد. اشعار منزوی روان، بیتکلف و در عین
حال پرمعنا و سوزناک است:
اى عمه! منیم کاش ائله امکانیم اولئیدى سینهمده بو باش بیر گئجه مهمانیم اولئیدى اى کاش بونون ذکرینى بیر آن ائشیدئیدیم بو قانلى دوداقدان گئنه قرآن ائشیدئیدیم هر دم بابا جانیم چاغیریب، جان ائشیدئیدیم قوربان بابامین جان سسینه جانیم اولئیدى
نوحهای که در پی میآید از میان نوحههای تاجالشعراء «یحیوی اردبیلی»
(1280ـ 1358 ش)، از شاعران بزرگ مرثیهی ترکی انتخاب شده است. یحیوی،
استاد تصویرپردازی است. تصویرپردازیهای او چنان زیباست که هر خوانندهای
را مسحور خود میکند. نوحه از زبان حضرت زینب (سلاماللهعلیها) خطاب به تن مجروح اباعبدالله (علیهالسلام) است.
این نوحه سرودهی «صراف تبریزی» است. صراف یکى از چهرههاى نامدار مرثیهی
آذربایجان است. قصیدهها، غزلها و نوحههاى صراف، مبیّن استعداد شگرف و
فضل و دانش اوست. وى به سال 1271 قمرى در تبریز چشم به جهان گشود و در سال
1325 از دنیا رفت. نوحهاى که در زیر مىآید، زبان حال حضرت فاطمهی زهرا سلاماللهعلیها
خطاب به فرزندش اباعبدالله الحسین (علیهالسلام) است. این نوحه مصائب تنور
خولى را بازگو میکند:
اى نور عینیم! منزل مبارک بیکس حسینیم! منزل مبارک چوخ اشک چشمین بنزتمه سیله یاندیم منى گل، یاندیرما بئیله دور بیر آناوا خوش گلدین ائیله اى نور عینیم، منزل مبارک دیندیر منى، من زهرا آنانم بو دینمهمکدن چوخ بدگمانم سن خانهصاحب، من میهمانم اى نور عینم منزل مبارک